Biyernes, Marso 21, 2014

Tassel on the Right



Naalala ko noong Enero naisipan kong pumunta ng mall para magpasalon. (Naks! Ganda problems ang peg ng lowla mo).
Hindi naman weekend kaya alam kong sa ganitong panahon ay hindi masyadong matao pero sa labis kong pagtataka, anong meron at ang lahat ng salon ay puno? Samantalang hindi pa naman araw ng mga puso. Dahil mainipin akong tao, nagbago na ang isip ko. Sa ibang pagkakataon na lang siguro.

Bago umalis sa huling salon na pinuntahan ko na may waiting time na isang oras at tatlumpung minuto, nahagip ng pandinig ko ang pag-uusap ng dalawang estudyante. Sila'y nag-uusap kung ano daw magandang pose sa creative shot nila. Kaya naman pala, graduation pictorial na kaya sila nagpapapogi't nagpapaganda.

Sa susunod na buwan, paniguradong kalat na naman sa social media ang mga larawang suot ang itim na toga o di naman kaya'y ang creative shot nila. Congratulations! Ga-graduate ka na!
Sa loob ng apat, lima o higit pang taong ginugol mo sa eskwela,
marami kang hindi malilimutang karanasan at alaala,
mula sa first day na wala kang kakilala hanggang sa magkaroon ka ng mga balahurang kabarkada;
sa professor mo sa minor na kung magbigay ng quizzes at projects daig pa ang iyong major subjects;
sa nakakanosebleed na midterms at final exams;
sa pagpupuyat sa thesis at paghahanda sa defense;
sa uno, tres, singko na iniyakan mo (passed, incomplete, failed);
sa excuse letters at waiver mong pinapirma mo lang sa iyong kaklase;
sa pagsali sa orgs, pag-attend ng general assembly at synergy;
sa pagkafall in love, fall out of love, broken heart, friendzone at iba pa;
sa pagkakaron ng mga kaibigan na mas kinikilig pa sa iyo pag nakikita ang crush mo;
sa pagtulog o pagcut ng klase o kahit sa ano pang karanasan na hindi ko naisali;
Pag nagsimula ka nang magtrabaho, pustahan lahat 'yan mamimiss mo. (Pag ako natalo, Halik ni Judas ay matitikman mo.) 

Sa panginginig ng tuhod mo pag kaharap mo ang iyong terror na professor, lahat iyan mapaparam na 'cause NOW, YOU'RE GOING TO SAVOR THE FRUIT OF YOUR LABOR. Makikita ka na ng iyong magulang na magmamartsa, tatanggap ka na ng diploma. Ang sarap ng feeling di ba?

Pero kung sa dalawang minuto ang takbo ng buhay mo'y biglang nagbago? Sa alegasyong ika'y nagsinungaling at nilabag ang honor code na patakaran, ang hatol ay dismissal sa iyong paaralan, sa isang iglap lahat ng iyong pangarap ay naparam, hindi naman yata makatarungan.

Kilala mo na siguro ang tinutukoy ko, exactly! Si Cadet First Class Jeff Aldrin Cudia nga gaya ng iniisip mo. Magdadalawang buwan o higit pa ng nagpetisyon ang kanyang pamilya subalit sa sistema ng pamahalaan na kung hindi pa uungkatin ng media, hindi pa gagawa ng paraan para masolusyonan ang problema. Sa bagal ng proseso ng gobyerno, huli na. Umabot na ng araw ng graduation ng hindi siya nakamartsa.
Halos lahat tayo ay sumubaybay at umasa lalo na ang mga magulang na nakikisimpatya na sana kahit kaunting konsiderasyon -- bawiin ang hatol at matanggap ang diploma sa araw ng graduation.
Kung labis ang ating pagkadismaya, ano pa kaya ang kanyang pamilya? Edukasyon lang ang natatanging mapapamana ng mga magulang sa kanilang anak. Kaya naman lahat ng hirap at pagsisikap kanilang kinakaya, maitaguyod lang ang pag-aaral at siguraduhing makatapos ang kani-kanilang anak. Kaya ikaw sanang nag-aaral pa, "Make your mama/papa proud" sana ang gawin mong daily motto.

"The committee recommended Cudia’s dismissal after he entered a class two minutes late and allegedly lying to justify it. - Philstar.com"

Wow, sana kapag ang mga pulitiko ang na-late sa mga appointments o gatherings, sibak agad sa pwesto. Marahil mas mainam pang solusyon yun para makamit natin ang pinakaaasam na world peace. At pagnahuling nagsinungaling under oath ang mga buwayang ito, di lang sana perjury ang kaso kundi yung death sentence na tulad sa palabas na final destination na madadaganan sila ng malalaking troso. Subalit pag may ganitong rule sa gobyerno, for sure madaming magdidisagree dito.

Ngayon ang huling desisyon sa kaso ni Cudia ay nasa pangulo,
Kung siya'y mabibigyan ng pangalawang pagkakataon
Ano nga ba kanyang ang kahihinatnan?
Ibu-bully lang ba sya kapag muli siyang bumalik sa eskwela para tapusin ang OJT n'ya?
Tanong : Magagamit ba niya ang RA 10627 (Anti Bullying Act 2013) na ngayon lang naikasa?

O mas mainam kung tuluyan na lang s'yang magbago ng direksyon lalo na't ang mga namamahala dito'y tinatahak ang maling landas? Wala sa atin ang huling kasagutan, kundi nasa mga taong ating binoto at pinagkatiwalaan.

Wakas.

Juanita Magdalena



Photo Courtesy: Showbiz Government page.

Huwebes, Marso 13, 2014

Adobo Chronicles


Kamakailan lang, may mambabatas na nagpasa ng panukalang gawing pambansang pagkain ang adobo. Mayroon ding mga mambabatas na nagpasa ng panukalang patawan ng parusa ang mga sumisingit sa mga pila. Sana, may magpanukala ring ipagbawal ang mga walang saysay na mga batas at mga walang kwentang mambabatas.

Ngunit pag-usapan natin ang adobo. Ngayon pa lang, hihingi na ako ng paumanhin sa mga kapatid nating Muslim. Masarap nga naman ang adobo, lalo na ‘yung pork. Ang hihilig talaga ng mga mambabatas sa “pork,” no?

Na magbibigay flashback sa atin noong kasagsagan ng bagyong Janet sa bansa. Sa positibong perspektibo, dahil d’on, nagkaisa ang lahat ng mga Pilipino sa paglaban sa mga gan’ong klaseng kababuyan. May naganap pa ngang malawakang rally sa iba’t ibang parte ng bansa. Ngunit, kumusta na ba ang imbestigasyon sa Pork Barrel Scam?

Nakalimutan na yata.

Sa kabilang banda, kumusta na ba tayo bilang sambayanang Pilipino? Kumusta na ba ang pagiging mapagmatyag natin sa mga isyung tulad nito? Kumusta na ba ang ating collective attention span? Sasang-ayon ka ba kung sasabihin kong may attention span tayo ng isang tipaklong? O, attention span na kasing haba ng buhok ni Bembol Roco?

Napakaraming isyu ang umagaw sa atensyon ng mga Pilipino mula sa Pork Barrel Scam. ‘Yong tipong “of national security” tulad ng:

1. Relasyon ni Freddie Aguilar sa isang 16-year-old na dalaga
-Kung may nainggit man sa love life ng matandang singer, malamang si PNoy. And those people in their sad, solitary midlives.
2. Pagkakabugbog ni Vhong Navarro
-Ngunit mas nabugbog si Deniece sa social media.
3. “Flesh-eating bacteria” sa Pangasinan.
-Gullible much? Nasa utak na natin ‘yang flesh-eating bacteria, matagal na.
4. Pagbabalik ni Vhong sa Showtime
-Wala na kasi siyang pambili ng bigas.
5. Lahat ng pangyayari sa buhay ni Kris Aquino
-Kung ang adobo ang hihiranging national food, eh ‘di si Kris Aquino dapat ang ating national pastime.
6. At Kris. Kris. Kris. Kris. Kris. 
-Repeat until fade.

Kaya siguro hindi natatakot ang mga politiko sa paggawa ng mga kababuyan eh dahil alam nilang makakalimutan lang naman natin ‘yon. May isang mamamahayag na nakapagsabing ang mga isyu sa Pilipinas ay may maximum shelf life lang ng two or three weeks. Kung nag-hashtag ka ng #prayforvhongnavarro, eh sana’y nag-hashtag ka rin ng #prayforlongerattentionspanofFilipinostosensiblenationalissues.

‘Wag niyo akong masamain, kahudas. Pero hindi naman natin maide-deny na paulit-ulit na lamang ang mga nangyayari sa tuwing may eskandalong kinakasangkutan ang mga may posisyon sa gobyerno, dahil sa kalauna’y nakakalimutan na lamang natin. Ano ba ang nangyari sa ZTE-NBN, Malampaya, at Fertilizer Scam?

Napawi na ng hampas ng alon sa dalampasigan. Dinala na ng hangin… 

At anong nangyayari sa mga maysala? ‘Yun, humahantong sa wheelchair. Nagkakasakit ng kung anu-ano. Sana nga magkatotoo ang mga sakit nila. Ngunit alam mo ba na may cyst daw sa ovary si Janet? #prayforjanetlimnapoles

Gustuhin ko man silang tirahin nang ilang beses—insultuhin ang kanilang pagkatao, ang kanilang mukha, ang kanilang ilong, ang kanilang budhi; sumpain ng eternal damnation sa mainit na dagat ng apoy, putik at asupre sa impiyerno; sunugin ang kanilang effigies, duraan o ihian ang kanilang mga litrato, i-photoshop at gawing katatawanan ang kanilang mugshots—ngunit, sa bandang huli, malaya pa rin sila mula sa rehas na dapat nilang paglagyan. At higit sa lahat, nakakapaglaro pa rin sila ng Bejeweled tuwing may hearing sa Senado, nakakapunta dito sa Gensan upang magpapogi sa Kalilangan, at nakapagpapa-sexy. 

Palaging hindi sapat ang mga letra o salita. Hindi lang ang mga akda ni Brodsky at Solzhenitsyn ang nagpabagsak sa rehimeng Unyon Sobyet. Hindi lang mga titik ang nagpatalsik kay Marcos. Ano ang pinakamalakas na katalistang ating kailangan? Ang mga taong nagkakakaisa para sa pagbabago.

Pero siguro’y gan’on na nga ang takbo ng sistema ng hustisya sa bansa. Ngunit, ulit, kung patuloy lang sana ang pagkundena at paglaban natin sa mga tiwali, marahil ay may mangyayari. Kung ‘di lang sana natin kinakalimutan. Kung ‘di lang sana natin kinakalimutan. Kung ‘di lang sana natin kinakalimutan…

Repeat until fade.

Judas DC 

Mission Impossible




1. BOMBA. TANGKE DE GIYERA. BACKPACK NI DORA. 

Ito yung mga salitang sa tuwing naririnig ng mga taga-Maynila, ang unang pumapasok sa kanilang utak ay ang masaker sa Shariff Aguak. 

Sa tuwing tayong taga-Mindanao ay napadako sa bandang hilaga at may bombang sumabog tayo agad ang iniisip na maysala. Bakit nga ba tingin nila sa lahat ng mga kapatid nating Muslim ay laging salarin? Hmmmm. Teka muna! Kapag sinabi ko pong bomba, hindi yun putok sa katawan o ano mang uri ng kabastusan ha? 

Idefine nga natin ang bomba para sa ikaliligaya ng ating mga conyong mambabasa. Ang bomb is yung nag-eexplode at you know, daming makikill na human beings like its capital B-O-O-M. BOOM! Ahah hah hah!(Pakiimagine ng tinig ng artista na dating asawa ng basketbolista)

Nung ako'y lumuwas ng maynila para sa isang training, may mga nakausap akong mga estrangherong Manileño.

Manileño 1: Maganda ba ang Davao?
Probinsyano: Ahh. Opo. Siyempre.<*ehem*> Yung mga bla bla bla bla bla po magandang puntahan. Walang paputok kapag pasko at bagong taon, hindi masyadong trapik, wala masyadong polusyon.
Manileño 2: Dinig ko peaceful daw ang Davao?
Probinsiyano: Aba'y opo! Bawal ang backpack sa siyudad, magaling ang mayor namin, walang  mandurugas at pusher doon! Bla bla bla bla bla bla. 
Manileño 1: Ahh basta, kahit na! Mindanao pa rin! Nakakatakot!
Probinsyano: (Ano tingin nyo sa buong Mindanao, isang malaking Amityville House?) Ahh. Ganun po ba. Okay po. <*ngiting plastik*>
Manileño 2: Ayaw mo bang magtagal dito sa Maynila?
Probinsyano: (Ayoko! Baka mabombahan ko kayo pareho) Ahh. Mas gusto ko pong hindi malayo sa pamilya eh. <*ngiting nanununtok*>

Moral lesson: Don't talk to stangers especially narrow-minded ones.
In case sinapian kayo ng espiritu ng pagiging makitid ng dalawang 'to at hindi niyo pa rin gets kung sino itong probinsyano, true to life story ko po pala 'to.

Naalala ko din yung asawa ng pinsan kong mas minabuting hindi na pumunta ng Davao sa takot ng giyera sa Zamboanga. Like duh! You know the layo ba ng Zamboanga from us? Its like sooo malayo! Ahah hah hah (Tinig ulit ni...  Wag na lang, quota na ako.)

Dagdag pa ng asawa ng pinsan ko, "Mas gugustuhin ko pa ang bagyo dito kaysa sumalo ng bala diyan sa inyo". Haaaaay! Tanga ay este tao nga naman, sana lang alam niya na mas madalas pa ang bagyo sa kanila kaysa sa giyera dito. Pero minsan kapag nasa Maynila ka may positive effect naman ang pagiging taga-Mindanao.

Scenario 1: HOLDAPAN
Taga-Maynila: Holdap to! Akin na ang cellphone at pera mo!
Taga-Mindanao: Taga-Mindanao ako. <*Indiferrent Face*>
Taga-Maynila: Ay sorry bro. Ito kutsilyo ko, swiss knife to. Sayo na lang. :)

Scenario 2: SIKSIKAN SA MRT
Taga-Maynila: (Nakipagsiksikan)
Taga-Mindanao:(Pumasok) Taga-Mindanao ako. <*Indiferrent Face*>
Taga-Maynila: (Lumabas lahat sa MRT)

Scenario 3: AWAY SA KALYE
Taga-Maynila: <*Sensored*> TOOT! TOOT! TOOT!
Taga-Mindanao: Taga-Mindanao ako. <*Indiferrent Face*>
Taga-Maynila: Joke lang pre. Alis na ako ha? Regards kay Duterte. Ingat ka sa daan, daming loko-loko dyan.

Ang hirap kasi sa iba, kapag nakabandana tingin nila agad terorista. Alam niyo ba ang Labeling Theory sa Sociology? Kapag nagkataon at naging Labeling Law na yun, naku! Ingat na kayo, magiging terorista na kami lahat dito dahil sa panghuhusga ninyo.

2. SUNDALO. MANLALARO. PACQUIAO. 
(Alam ko po, Hindi sila rhyme. Masaya ka na?)

Salamat sa media at narinig ng bansa ang kwento ng isang talentadog bata. Sa murang edad, si Michael Christian Martinez ay isa sa mga nagpatindig ng balahibo sa sambayanang Pilipino. Hindi dahil naririndi tayo kasi isa siyang sinungaling na pulitiko kundi dahil isa siyang atletang nagbigay karangalan sa ating bansa dahil sa kanyang mga nagawa. 

Mga kabataan, si Martinez ay dapat tularan. Teka muna! Patapusin mo ako. Hindi kita pinipilit mag Figure Skating din, okay? Wag OA. Ang punto ko dito, paghirapan natin ang bagay na nais nating makamit. Walang shortcut sa buhay. Bukod kay Lam-ang, may kilala ka pa bang nung isilang nakakapagsalita agad? Kung meron, punta ka sa istasyon namin at bibigyan kita ng wampoynt at jacket!

Matanong ko lang sa mga kabataan. Kilala niyo pa ba sina Paeng Nepomuceno, Flash Elorde, Lydia de Vega at Efren Bata Reyes? 
Weh? Di nga? Sige nga, anu-ano ang kanilang mga sport? Belat!(Sa mga bisaya: Wag bastos, Wikang Filipino po ang binabasa niyo) 

Yung iba, kunyari kilala nila para "in" at hindi nagmumukhang tanga. Huwag kasi puro Kim Bum at Lee Min ho ang ating iniidolo. Huwag yung pagmememorize ng mga tunog alien na lyrics ng kanta ng mga karatig bansa ang inaatupag mo. Sorry sa pangingialam ng trip mo pero magtatanong ako ulit ha? Memoryado mo rin ba ang ating Panatang Makabayan? 

Si Manny Pacquiao at si Robert Joshua Danao, pareho silang world champion pero alam kong isa sa kanila ay marahil hindi mo kilala. Ang isa larangan ng Boksing at yung isa naman ay sa Martial Arts. Bakit ko 'to sinasabi kamo? Minsan kasi ang pinapansin lang ng ating pamahalaan ay yung kung sino ang may malaking buwis ang pinagkukunan. Nakakalungkot mang isipin na mas pinapansin pa ng media at gobyerno ang rape case ng isang artista kaysa sa isang dapat kapurihan na atleta. <*sigh*>

3. FRANCISCO BALTAZAR. MARCELO H. DEL PILAR. JOHN DC. (Naks!)

Wag seloso, gumawa ka din ng artikulo mo. Pero joke lang, syempre naman hindi ko pwedeng ihambing at ipagmayabang ang kakarampot kong alam sa mga taong 'to. Pero di hamak namang <*ubo.ubo.ubo*> mas gwapo ako. Haha. Masyadong bang narcissistic? Nahiya naman ako sa kakaselfie mo. 

Lahat naman tayo ay ginawang magaganda't gwapo ng Diyos eh, di nga lang pareha ng level. Ah basta, sabi sa Bibliya ginawa tayo sa imahe Niya. Aba'y syempre ang Diyos natin ay perpekto, kung tingin mong pangit ka, marahil iba ang iyong sinasamba. 

Bakit nga ba ang tao, sariling mukha agad ang hinahanap sa litrato? Marahil nga nakatattoo na ang pagiging makasarili sa ating mga buto.

Sa mga nagtatanong nga pala kung sino ako(Naks! Gumaganun!), malamang nagtataka kayo kung bakit ko kailangang itago ang tunay kong pagkatao. 

1. Kapatid mo ba si Bob Ong?
-For the nth time po, kung si master Bob ang buhok ako yung dandruff. Kung siya ang ilong ako yung kulangot. Kung siya yung puwet ako yung tae. Nilait ko na sarili ko nang todo. Okay ka na ba dun?
2. Political Science ba kurso mo?
-Hindi lang po PolSci ang kursong may alam sa batas. Alam mo ba kung bakit? May google na po tayo ngayon. 
3. Propesor ba kita?
-Hindi pa naman siguro bored ang mga propesor sa pagteterrorize sa atin kaya't sa tingin ko wala silang oras sumulat ng ganito.

Para sa akin po, hindi niyo kailangang malaman kung sino ako. Bakit? Ang sulat ko ang nais kong mabasa niyo at hindi ang talambuhay ko sa FB. Isa pa, kapag nalaman niyo baka gumawa kayo ng kulto para sambahin ako. Joke. Bumabawi lang ako sa ginawa kong panlalait sa sarili ko sa taas. Pero, sige pag-iisipan ko. Baka sakaling makabili din ako ng chopper sa mga abuloy ninyo sa gagawing simbahan ko. Haha. BOOM! Baka ifiring squad o di kaya'y ipakulam ako ng mga naglipanang kulto dito sa Pilipinas.

Teka, yun yung maganda sa hindi ko pagiging kilala eh. Hindi sila makakagawa ng voodoo doll na mukha at katawan ko ang replica.  

Si Baltazar ay gumamit ng Balagtas.
Si Del Pilar ay gumamit ng Plaridel.
Si _________ ay gumamit ng John DC. (Pinupush ko talaga eh no?)

Sa tingin mo, ano ang aming pagkakapareho? 
Kakailanganin ko rin bang mamatay at gawan ng rebulto bago ako marinig ng kapwa ko Pilipino? 

At sa pagtatapos ng artikulong to, bakit Mission Impossible ang pinili kong titulo?

Ganito lang yun,
1. Kahit ilang bomba pa man ang pasabugin, ilang tangke ang patakbuhin at ilang backpack ang inspeksyunin, hindi pa rin tayo dinig ng nagbibingibingihan nating gobyerno.
2. Kahit ilang sundalo, manlalaro at Pacquiao man ang mamatay sa pag-eensayo, wala pa rin tayong sapat na boses sa senado. 
3. Kahit ilang Balagtas, Plaridel at John DC man ang dumaan, hindi pa rin mawawala ang katiwalian.

Pero sa mga nagdaang pelikula ng Mission Impossible, bakit laging nagwawagi ang bida? Dahil hindi naman talaga imposible ang misyong ginagawa nila. Oo, mahirap at delikado pero POSIBLE pa rin po ito.


John DC 

Republic Act 10175


BABALA: Ito ay super mahaba! (Wag bastos. Okay? Bad yun.)

Sapagkat nais kong gampanan ang aking pagka-Pilipino sa paraang kaya ko, sinasagot ko ang panawagan ng ating butihing Senadora Santiago ukol sa pagtutol sa cybercrime law. 

Hindi ako raliyista. Hindi ako politiko/artista. Hindi ako propagandista. Ako'y hamak na manunulat lamang na nagnanais marinig ng sangkatauhan ang mumunting tinig na namumutawi sa mga letrang sinusulat ko. Nawa'y nararamdaman ninyo ang bugso ng aking damdamin na patuloy na umaasa na habang buhay ang demokrasya at may eleksyon, ang salitang pagbabago ay mayroon pang pagkakataon.

Wait lang. Hindi ko nga pala kabatch sina Jose Rizal, Marcelo del Pilar at Apolinario Mabini. Ginawa ko lang namang matalinghaga at kaakit-akit ang aking mga salita upang kayo ay maniwala na marami akong alam sa aking sinisulat na paksa. Oooops. Di nga pala ako pulitiko. 

Ayon sa isang babaeng nakabahag na pula at sideline ang pagiging senadora, ang cybercrime law ay hindi konstitusyonal. Ayon sa kanya "In fact, the constitutional provision, on the surface, sounds absolute: ‘No law shall be passed abridging the freedom of speech.’ I humbly submit that while the general rule is that a law is presumed to be constitutional, there is an exception when the law limits free speech."

Meron daw dalawang doktrinang nilabag ang isinasagawang batas. 

1. Ang overbreadth doctrine na nagsasaad na kapag ang isang batas ay may malapad na saklaw at kapag ito ay pumipigil sa kalayaan ng mga mamamayan, ito'y dapat hindi ipasakatuparan ng Korte Suprema.
2. Ang vagueness doctrine. I-google mo na lang, ang hirap itagalog eh. 

Dagdag pa ng senadora: "For these reasons, I humbly predict that the Supreme Court will strike down the Cybercrime Act as unconstitutional. Otherwise, it will be a black, black day for freedom of speech." 

Freedom over restriction. Yun yun eh!

Nababagot ka na ba? Sabagay, ganyan tayong mga Pilipino eh. Puro reklamo kahit hindi naman alam ang puno't dulo. Parang sa eskwela, internet. Internet. Internet. Dota. Dota. Dota. Pagdating ng exam, drama. Drama. Drama. Puro reklamo, walang gawa. Hard na ba? Sige na nga. May tanong ako, pero secret lang ha? May bagong version na ba ang Dota 1?

(Disclaimer: hindi po gawa-gawa ang mga ito. Kung gusto mo magpasikat ng talino, pumunta ka sa Senado at magdebate kayo ni Santiago. Pagkatapos, tingnan natin kung ‘di mo ikakahiya ang iyong pagkatao. Haha. Pwede ko na bang kalabanin si Abra sa fliptop?) 

Sabi pa nga ng isang butihing alkalde ng Davao na si Duterte, "Hindi na natin kailangan ng batas, ang kailangan natin ay enforcement.” Sino nga ba ang isa sa mga nagpanukala sa batas na ito? Ahhh. Tama! Yung dating artista na naging senador na tinagalog ang speech ng dating presidente ng Estados Unidos na si John F. Kennedy na ayaw umamin sa kasalanan dahil hindi raw ito plagiarism? Andami ng panturing ang ginamit ko di ba? Masyado bang halata ang pagkakarindi ko sa taong to? Ang mas nakakahiya pa dun, pinadalhan pa siya ng sulat ng pamilya ng dating presidente ng EstadosUnidos! At ayun. Ang kapal talaga ng gilagid. Ayaw pa rin umamin. Malamang hindi niya talaga iniidolo ang dating Presidente GMA kung kaya't ayaw niyang gayahin ang tanyag na mga katagang "I am sorry, noh?" Madali lang naman sana yun eh. May pagkakataon pa sana siyang maibalik ang kanyang reputasyon at manalo bilang presidente ng Pilipinas. Joke. Hala! Kabahan ka na senador! Malapit na eleksyon! Magdasal ka na na sana mabaon sa limot ang kahihiyang ito kung hindi malapit ka na rin maging unemployed tulad ng karamihan sa Pilipino.

Naalala ko tuloy ang isang joke ni Senator Meriam Defensor-Santiago na ginamit niya sa isang speech para sa graduating students ng isang pamantasan: ”Tingnan mo ang mga mambabatas na nangongopya noong sila'y estudyante. Ngayong senador na, nangongopya pa rin!”

"Government growing beyond our consent had become a lumbering giant, slamming shut the gates of opportunity, threatening to crush the very roots of our freedom. What brought America back? The American people brought us back -- with quiet courage and common sense; with undying faith that in this nation under God the future will be ours, for the future belongs to the free." -Ronald Reagan

Mahaba ba? Wag mo na lang basahin. Comment ka na lang sa baba: "Tooooooooot, ang haba! Nakakapagod magbasa!" Duh. Wag mong isisi ang katamaran mo sa gawa ng ibang tao. Ang talatang nabanggit sa itaas ay hindi lang para sa mga tao sa Estados Unidos. Ito ay tumutukoy sa pangkalahatang sitwasyon ng mga demokratikong bansa. Sa palagay mo, ano ang dahilan ng pagiging makapangyarihan ng bansang nabanggit? Engk! Hindi ang gobyerno kundi ang mga taong nakapaloob dito at ang kanilang matinding paniniwala sa May Gawa.

Kfine. Alam kong nasusuka na ang iyong utak at marahil dumudugo na ang lahat ng pores ng katawan mo sa paksang puro katiwalian ng gobyerno. Ito, bibigyan na lang kita ng quote na hindi kailanman naiforward sa mga GM sa iyong cellphone.

"The government should not be guided by temporary excitement but by sober second thought" -Martin Van Buren

Eh sino ba namang kolokoy ang magfoforward ng mga ganito sa mga GM o magpopost sa mga wall nila? Alam kong mas pipiliin niyo pa ang mga "smiling on the outside but hurting on the inside" na mga post na kung sino man ang nagpasikat ay sana mahatulan ng reclusion perpetua o di kaya'y bitay. Sino yung tao sa taas kamo? Ewan ko rin. Sana nga manalo din siya bilang presidente ng Estados Unidos para mas maging makabuluhan ang sinabi niya.

Nagtataka rin ako, saan kaya kinuha ng senador ang speech na ginaya niya? Baka sa internet. Oh di mas mabuti. Siya ang unang taong dapat kasuhan ng pagnanakaw ng intellectual property ng iba. At pag narealize niya ito, ano kaya ang mangyayari? Hindi man ako si Nostradamus pero huhulaan ko, makikirally na rin siguro siya sa mga bangketa upang sumuporta sa mga tulad nating ayaw ipatupad ang cybercrime law. Siguro tinamad yung mga political advisers niya kung kaya't nagtranslate na lang ng gawa ng iba. May lakad siguro o mababa ang sahod mula sa senador. 

Alam rin kaya ng mga mambabatas na meron pang ibang social network bukod sa facebook at twitter? 

”It punishes any person who aids or abets the commission of any cybercrime, even if it is only through Facebook or Twitter."

Pwes, buhayin ang friendster! Dali!

Sana din prospective ang application ng batas na ito kung sasakaling ito'y mapatupad man. Dahil kung ire-retrospect ito, naku! Marahil kukulangin ang bilangguan ng buong Pilipinas sa dami ng maysala at baka sa loob ng kulungan na rin ang bagsak ko. Iniisip ko pa lang, di kaya tamarin ang mga judge sa paghuhusga ng paulit ulit na mga kaso?

Case 1: X posted on FB: "Nakita ko si PNoy kanina sa grand rally! Parang airport ang noo! Hahaha. Panot!" X then shared this to other groups and pages and obtained a million likes. Decide.
Case 2: Y tweets on twitter "Bakit pag tumatae ako lagi kong naalala si Senator Sotto?. Y alleged the senator of being an excrement in the society in an indirect manner. Decide.
Case 3: Z posted a picture on instragram unintentionally revealing his testicles. Such as the case of Jhong Hilario. Decide.

Alam mo sino sa lahat ang kaawawa? Hindi ikaw, wag kang selfish. Ang ating mga law sudents. Isipin mo na lang kung anong kabalustugan ang kailangan nilang pag-aralan. Dagdag pasanin ang isang buong batas na wala namang kwenta. 

Pero salamat sa Darna ng senado, naramdaman kong may boses pa pala ako. Taimtim kong dalangin na sana hindi maipasakatuparan ang batas na ito. Hindi sa kadahilanang nais kong palagpasin ang mga kasamaan at imoralidad sa internet ngunit dahil nais kong makita na kahit sa ganitong aspekto maging responsable ang mga Pilipino. Datapwa't kanignig na sa ating pagkatao bilang Pilipino ang pagiging iresponsable, ako’y patuloy pa ring umaasa. Kaibigan, kapwa MSUAN, mga propesor ng Unibersidad, mga Heneral at kapwa ko Pilipino ano nga ba ang ating magagawa para sa tamang pagbabago? Hindi ko naman kayo hinihikayat na mag-rally at sigawan ng paulit ulit ang mga taong ‘to. Hindi sila bingi, nagbibingibingihan lang. Isipin na lang natin na naging mapayapa ang EDSA revolution. Maraming paraan para ipahayag ang ating pagtutol ng malinis at mabuti. Anong paraan ang magagawa mo kamo? Aba'y ewan ko sa'yo.


John DC

Bakit Nga Ba Pango Ang Ilong Ng Mga Pilipino?



At dahil nilaglag ako ng kakambal kong Hudas ito ang masasabi ko , "Iba ang genre ng kagwapuhan ko". Ibang level ang mga nahuhumaling dito. Haha!

Pasintabi po sa mambabasa, hindi po kami tulad ng mga taong namumulitika na nakikipag-unahan sa kung sino man ang unang makapagsalita sa entablado at makakuha ng inyong boto.

Grand rally lang naman ng mga utak naming nagsisigawan. Hindi sa pamamagitan ng pagpunit ng mukha ni Noynoy o ang pagtiris ng nunal ni Arroyo sa kalye kundi sa pag-iingay namin sa mga sulating nais naming sa inyo'y makarating.

(Ito na yung utang ko sa inyo)

Anti-Bullying Act of 2013.
Republic act 10627.

<*tunog ng bata*> kailangan pa bang imeymorayz yan?
OO! Memorize mo nga ang buong lyrics ng kanta ng EXO at SNSD. Eh itong kakaunting numero, naaallergy ka na agad. 
Pero joke lang, walang basagan daw ng trip. Pero paumanhin ha, trip ko ding pagtripan ka eh. Haha!

May nabasa akong artikulo sa isang pahina ng prestihiyosong Unibersidad na itago natin sa pangalang "Blue Knights" sa dakong timog ng bansa. Isa siyang biktima ng karumaldumal na krimen na kung tawagin natin ay "bullying". Sa aking pagbabasa, ako'y nakaramdam ng inis at awa sa mga taong nang-aapi sa kanya. Napakumento tuloy ako sa pahinang iyon,

"Ipagdasal na lang natin ang kaitiman ng budhi nila at ang napreheat na nilang kaluluwa"

Ngunit, sa aking pagmumunimuni, napagtanto ko na hindi ko rin pala alam ang puno't dulo ng kwento. Kung kaya't naisip kong napakabias ko naman ng panahong 'yon sa pagkumento ko ng ganito. Ano nga ba ang dahilan ng pambubully ng iba? 

Ito ang iilang rason na halatang gawagawa ko lang:

1. Kayamanan
-Sana kasi kung magyayabang ka lang naman, sariling pera mo at hindi sayong mga magulang. Sabi nga ni Jessie J, "its not about the money, money, money". Napakasensible di ba?
2. Kagwapuhan/Kagandahan
-Wag kang mag-alala, sa hindi katagalan ang mga malaporselana nilang kutis ay magmumukang siopao din yan. Idagdag mo pa ang ugaling kalye nila, hmm! Ayoko na, masasaktan na ang mga ego nila.
3. Combination ng dalawang nabanggit
-I would just like to tanong you guys, pila inyong grades sa school? 
(TagBiLish conyo na uso daw sa kanila ayon sa isa kong kachat na taga dun)

Ano nga ba ang karapatan ng mga taong inaapi sa loob ng eskwela? Buti na lang may mga nagagawa din pala ang iilan nating mambabatas bukod sa matulog tuwing session. 

Ayon sa Philstar.com, inilunsad ang programang ito noong Setyembre 2013. Ang isa sa mga pangunahing nagpanukala ng batas na ito ay si Senator Santiago (Honesto! Hindi niya po ako binabayaran para sa free campaign ads) na nagsabing "bullying causes physical, psychological and emotional harm to students and interferes with students’ ability to learn and participate in school activities.” 

Ako'y lubusang nagpapasalamat sa mga tao sa likod ng batas na ito pagkat nalaman kong may kaukulang parusa pala ang mga taong minamaliit ang iba. Kung nais mong malaman ang mga parusang ito, igoogle at basahin mo ang section 4 ng nasabing batas. Wag tatamad-tamad. At dahil din dito, kahit alam ng nanay kong gwapo talaga ako, hah! Hindi na ako mabubully ni pareng Judas sa looks nya! Haha

Sa kabilang dako naman ng planetang Mars(na kinabibilangan namin ng kakambal ko), may malaking larawan pa ang Bullying.

Ayon sa kolumnista ng Philippine star na si Jairus Bondoc, "In schools, neighborhoods, and offices lurk bullies menacing the meek. Around the world too skulk bully-countries threatening the weak. In Asia that bully is China." 

Marami sa atin ang nakakaalam sa hidwaan ng ating bansa at ng Tsina. Natakot nga ako nung naglipana ang mga video sa youtube na kung sasakaling magkaroon ng gyera, naku! Taob ang buong isla ng Pilipinas. Pero syempre, matapang tayo di ba? (O pwde din nagtatapang-tapangan lang talaga). Naisip kong, paano kaya kung matuloy talaga yun? Sa kakulangan natin sa mga sa sundalo, eh sinong ipapadala natin? Mga ROTC, ganun? Eh bahala kayong magbakbakan diyan! Basta magsusulat ako! Yung adviser ko naman talaga ang may gustong mag ROTC ako eh! Siya ipadala niyo dun!

Sana nga magpatupad ang United Nations ng treaty na kung sinong bansa ang magsabing "pangit","pandak" at "pango ang ilong" sa mga karatig bansa ay pwersahang gigiyerahin ng mga miyembrong bansa nito. 

Tulad ng mga bully sa paaralan na takot sa mga nangangagat na mga school principal, ang bansang Tsina ay takot rin sa mga makapangyarihang bansa. Sabi ng kolumnistang nabanggit ko sa itaas, nung dumaong sa Ayungin Shoal ang Hukbong Pandagat ng Estados Unidos bigla na lang daw nawala ang mga warships ng mga intsik. At nung minachine-gun ng Russian Coast Guard ang mga tsino, biglang natahimik daw ang Beijing. Dagdag pa niya "Aggression is the only language China understands."

Maihahalintulad natin ang mga hinayupak na mga bully sa school sa bansang Tsina. Bukod sa pag-angkin nila sa buong school grounds bilang tambayan, ampaplastik pa ng mga mukha pag may mga otoridad nang nasa paligid! Kadiri talaga ng mga ugali!

At talagang pinilit kong iklian ang artikulong ito(maikli na ba?) para sa mga maprotestang kumento. Pero dahil nagbasa ka hanggang dito, ako'y lubusan pa ring nagpapasalamat sa iyo. 

P.s
Fully paid na ako ha? At baka akalain niyong patay na si tanda. Sadly, hindi pa po. Haha!


John DC

Feelings



Ooooops. Wait lang. Kung akala mo ito'y tungkol sa kalandian at imoralidad ng teleseryeng napapanuod mo sa telebisyon. Pwes, itigil mo na ang pagbabasa nito. Wag na tayong dumagdag pa sa kasamaan ng mundo. Wala ng space ang sungay ni Satanas dito.  Tungkol lang naman ito sa kung anong espiritu ang sumapi kay Mark Zuckerberg at bakit niya kaya nilagyan ng "feelings" ang mga status nyo.


At dahil pursigido ka ngang basahin ang walang kwentang artikulong ito. Hala, magpakasasa ka sa mga susunod na litanyang bibitawan ko. Muli kitang babalaan, mapupuruhan ka dito. Ilag-ilag na lang ha? Ayon sa survey na ako lang din naman ang gumawa. Ilan lamang ito sa mga sikat na "feelings" na makikita nyo sa mga pader ng ibang tao.

1. Feeling "meh"

- Hanggang ngayon di ko lubusang maisip kung bobo lang ba talaga ako o marahil may bagong ahensya ang Pilipinas na hindi pa nadiskubre ng mga taong tulad ko. Ano nga ba ang ibig sabihin ng salitang 'to? 

Hindi ko mawari kung ito ba'y onomatopeya ng tunog ng kambing, jejemon ng salitang 'me' (e.g. SaAn na yoOuH?!? pApunTa na Meh. Mwah!) o wala lng, trip lang ni pareng Mark.

Ayon sa aking pananaliksik, (kailangang may ganun para maniwala kayo),unang ginamit ito noong 1994 ng pamilyang Simpsons sa episode nilang "Slideshow Bob Roberts" at nabaybay naman ang salitang ito isang episode kung saan hinikayat ng iniidolo kong cartoon charater na si Homer Simpson ang mga anak na lumabas ng bahay sa halip na manood ng tv. ”Pero sinagot siya ng mga Bata ng "Meh" ”M-E-H”. Oh diba ang lalim ng pinanggalingan ng salitang ito. Source: WIKIPEDIA. 

So what? Wala lang naman. Ang punto ko dito, (ayan na ilag ka na), alam mo nga ba kung ano ang ibig sabihin ng nararamdaman mo? O sabay lang sa uso? Minsan, tayong mga tao, sumasabay lang sa kung anong trip ng karamihan. Hindi na ako magtataka na kung trending na din ang pagkain ng tae sa buong mundo, marahil sasabay ka na rin dito.

2. Feeling contented

-May mga tao nga naman talagang expressive. Hindi natin 'yon maikakaila.
 Meron din namang mga taong nasa budhi na ang pagbabalat-kayo. Mas lalong hindi natin 'yon maikakaila.

(Ilag ka pakanan ha, susuntok na ako pakaliwa). Ito yung mga taong pahumble kung magyabang. Sabi pa nga ng kaibigan kong isa ring di tanyag na manunulat: ”Too much humility is pride."
Ito ang iilan sa mga halimbawa ng kanilang mga posts sa FB:
a. POST: Ang ganda sana ng specs ng iphone5 pero kuntento na ako sa kung anong meron. Thanks for the iphone 4s Daddy! I love you so much! Mwah! -feeling contented.
SALOOBIN: Konti na lang idadagdag eh, iphone 5 na sana. Tsk. Kuripot talaga si Dad!

b. POST: Ang daming sale sa mall! Pero I'm still happy sa binigay ni boyfie na gift. It's the thought that counts. Love! Love! Love! -feeling contented.
SALOOBIN: OMG! Nakakahiya namang isuot to, walang brand. 

c. POST: Ansarap sa feeling tumulong sa mga nasalanta ng bagyong Yolanda. Nakakapagod pero fulfilling. I feel more contented with my life now. -feeling contented.
SALOOBIN: Joke! Duh. For the grade lang naman to. Sana mabasa ni sir, nasira ang nail polish ko kakapack ng goods eh. 


3. Feeling sad

- Sa uulitin, may mga tao naman talagang expressive lang. Pero kung nabugbog na kita sa aking mga salita, aba'y ipractice mo na ang iyong "freedom of expression" at magyabang ka na ng talino mo sa comment sa baba. Ito lang masasabi ko. Mark my words. Read my lips. (Tinig ni Tulfo). WALA. AKONG. PAKIALAM. 

Okay, Back to the topic. Ito yung mga taong nagpapalabas ng sama ng loob sa fb (hindi ba obvious?). Sila yung laging melodramatic ang simula hanggang katapusan ng araw, linggo, buwan, taon at dekada nila. Tila ba wala ng natirang kasiyahan sa mundo o pwede ring hindi pa talaga sila nakapanuod ng episode ng Shake, Rattle and Roll kung kaya't hindi nila alam ang salitang joke. In short, Sila yung hyperbole ng kaartehan. Pero minsan nga naman totoo yung feelings nila. Feelings upang maghanap ng makakapansin at magkakalinga daw sa kanila. In short again, naghahanap ng lalandi. 

Halimbawa:

a. Bagsak na naman ako sa major. :( -feeling sad
-so bakit ka nakafb? Tataas grade mo sa post na to. Ganon? Nasa Unibersidad ka para mag-aral. Hindi para umarte.

b. In engineering class, 1+1=?. In engineering exam. 1+1^(Sum of the gravity of the sun and the moon)=?. Haaaaay. Ang hirap ng exam. -feeling sad
- Matanong ko lang, ilang taon ka na sa kurso mo? O saang kurso ka nagshift? Pakatandaan: Hindi batayan ang hirap ng kurso. Nasa tao yan. Marami akong kilalang mga nagsipagtapos sa kursong ito sa tamang oras at ngayo'y ganap ng mga enhinyero. Wala akong nakitang ganyang post nila sa FB. Kasi alam mo bakit? Siguro nag-aaral sila. Hindi nagdadrama. (Masakit ba? Pwede ka ng mag-"freedom of expression" sa baba.)

c. Oh my gosh! Nakita ko si crush kasama ang GF nya! Ang sakit. Huhuhu -feeling sad.
-Fan ng Star Cinema at Precious Hearts Romance.


Sa kabuuan, Bakit ko nga ba isinulat ito? Para masummarize ang feelings ko para sa mga taong ito:

1. Sa iilang pinuno ng Unibersidad at SSC - ”feeling meh”
2. Sa ating Pamahalaan - "feeling contented"
3. Sa Kawanihan ng Rentas Internas at sa buwis na binabayaran -"feeling sad"

Reminder for all the Filipino citizens and netizens alike: 

Pay your taxes on or before April 15,2014. 
Give to Cesar what is due to him And let God do the rest for us. 




John DC

Judas DC

Magandang araw po sa inyong lahat!

Noong nagdaang linggo, kinausap ako ni John DC tungkol sa pinaggagawa niya sa buhay niya, at nasabi niya rin ang tungkol sa dummy account na ito. Ito lang ang nasabi ko sa kanya:

"Tol, may kilala akong psychiatrist. Patingin ka kaya?"

Pero syempre, joke ko lang 'yon. Kung baliw na sa tingin niyo si John DC, gan'on din naman ako.

Agad niya akong napa-oo sa pagsali sa kabaliwang ito. Hindi na niya kinailangang magsuot ng puting polo at mag-slacks at salubungin ako sa daan sabay sabing "Sigurado ka bang mapupunta ka sa langit?" O, magpakita ng mga litratong may taong nakatayo sa tabi ng isang Fortuner sabay sabing "Magtataho lang 'yan noon. Tingnan mo ngayon, milyonaryo na! Dahil 'yan sa Blah Blah Networking!" Konting sales talk lang at pagdala ng foods sa condo ko, napa-oo na niya ako.

Baliw na kung baliw. Oo, sasabihin kong wala kaming magawa sa buhay. Pero babawiin ko 'yon kasi alam kong kahit papaano, may nagagawa at magagawa kami.

Ano ba talaga ang adhikain namin? Simple lang naman, at 'di nangangailangan ng mga kumplikadong nerve impulses upang maunawaan: Ang pagpapalaganap ng awareness sa mga isyu o bagay-bagay sa MSU, sa bansa, at sa universe na may saysay sa pamamagitan ng malikhaing pagsusulat.

Jologs ba? Hindi naman siguro. Ito ang jologs o: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=778187678875711&set=a.679504452077368.1073741826.548714465156368&type=1&theater
***

Tulad ni John, mahilig din akong magsulat. Tulad niya, single din ako. Pero 'di hamak naman na mas gwapo at habulin ako sa kanya. Haha!

Hayaan niyo akong magpakilala. Itago niyo na lang ako sa pangalang "Judas DC."

Tanong: Why "Judas DC?"
Sagot: Why not?

Napili ko ang pangalan na Judas (Hudas sa Tagalog) upang ma-relate naman sa pangalan ni John. Kabobohan naman kung ang gagamitin ko ay "Ako si Judas" o "Atchup ng Uhaw." Total kapangalan naman ni John ang isang disipulo sa Bibliya, eh gagamit na rin ako ng pangalan ng isa pang disipulo.

Blasphemous mang pakinggan, pero hindi naman siguro. Nagtirik kami ng kandila at nag-alay ng isang lechon manok na binili namin sa Chooks-To-Go upang humingi ng pahintulot sa paggamit ng pangalan ni Hudas sa pinaggagawa namin. Humingi kami ng senyales, at 'yun na nga, ending na ng Got to Believe kahapon. Magpasalamat sa kaligtasan!

Note: Hindi po kulto ang binuo namin ni John.

Ginaya ko na lang din ang apelyido niyang Dela Cruz o DC for short dahil nakakatamad nang mag-isip ng iba. Ang Pinoy ko lang, 'di ba?

"God knows Hudas not pay," sabi pa ng quotable quote na makikita mo sa mga jeep. Si Judas DC ay constant reminder na tulad ng mga jeep, namumutiktik pa rin ang mga Hudas sa bansang ito.
***

Gusto naming magkaroon pa ng ibang mga kasama sa kulto, este, adhikaing ito. Gusto naming magkaroon ng downline kasi 500 'yon kada isang recruit at 1500 kapag pairing bonus!
***

Nawa'y tangkilikin niyo pa ang kabaliwang ito, mga ka-Hudas!

PS:
Kay hirap man pala magtagalog uy.


Judas DC